อย่าดูถูกตัวเองด้วยการลดคุณภาพของสิ่งที่ทำ

หลังจากที่ได้อ่านเรื่องของพี่โอเกี่ยวกับเบอร์เกอร์กระรอก ก็ทำให้นึกถึงเรื่องที่เคยคิดว่าจะจดไว้ในนี้ แต่ไม่ได้ทำสักที เริ่มเลยละกัน หลาย ๆ องค์กรมีทีม IT ที่คอยพัฒนาซอฟต์แวร์ให้ทั้งผู้ใช้ที่เป็นลูกค้าภายนอก รวมถึงผู้ใช้ที่เป็นพนักงานภายในบริษัทเอง โดยตั้งโจทย์แบบเดียวกันกับเรื่องของเบอร์เกอร์กระรอก คือ “จะเอาทั้งหมด” ภายใต้ resource ที่มีอยู่อย่าง “จำกัด” (คำว่า resource ในที่นี้ หมายถึง resource ทุกอย่าง ยกเว้น คน เพราะคนไม่ใช่ resource) ปัญหาที่ตามมาคือ การใช้ secret toolbox ไม่ว่าจะเป็นการสร้าง smell ลงไปในของที่ตัวเองทำ การไปก๊อปปี้โค้ดมาจากอินเตอร์เน็ตโดยไม่ได้สนใจว่ามันคืออะไร ทำงานยังไง การไม่ทำความเข้าใจโค้ดที่ทีมเขียนหรือไม่ทำให้โค้ดที่ตัวเองเขียนอ่านง่ายขึ้น และที่สำคัญคือ การไม่เขียนเทสต์

20 บาท

เมื่อเช้าขึ้นวินที่ท่ารถวัดคลองเตยนอก ไปลงศูนย์ประชุมสิริกิติ์ ในราคาปกติ 30 บาท เปิดกระเป๋าตังค์มา เจอแบงก์ 20 ใบนึงกับแบงก์พันใบนึง ล้วง ๆ ในกางเกงเจอเหรียญอีก 15 บาท ในใจก็แว่บขึ้นมาว่า “ถ้าค้นทั้งเนื้อทั้งตัวแล้วมีเงินแค่ 20 บาทจะทำยังไงดี” โดยมีข้อกำหนดว่าต้องไป ศูนย์ประชุมฯ ให้ทันภายใน 10 นาที ด้วย